Month: maart 2026

Opening toeristisch seizoen 2026

Hermieneke Actueel, Delft
Michiel van der Schaaf en Maaike Zwart

Afgelopen donderdag was de opening van het toeristisch seizoen 2026 in het Huis van Delft.

Wethouder Maaike Zwart die de officiële opening deed met de woorden “Veel succes en plezier. Het toeristisch seizoen is officieel geopend!” hield een enthousiast praatje over alle positieve energie in de stad.

Diverse andere sprekers deden in enthousiasme niet voor haar onder. Ik noem Teun Verkerk over de Innovation Gallery en Sander Rave over het robotjaar. Letterlijk stuiterend van enthousiasme deed circusartiest Daniel Simu verslag van zijn zoektocht naar een robotpartner om samen acrobatiek mee te doen. Hij bouwde er zelf een en liet ons zien hoe dat optreden nu gaat.

Michiel van der Schaaf, directeur van Delft Marketing keek terug en vooruit. In de komende maanden start D’serve weer. Dat vind ik zelf een heel mooi project met als doel om Delftse toeristen te stimuleren om meer duurzaam gedrag te vertonen. Zo zijn de watertappunten extra gemarkeerd, komt er een groene D’servewaterfles en proberen we toeristen op de fiets, lopend of met het openbaar vervoer naar de stad te krijgen in plaats van met de auto. Vorig jaar was er een geslaagde pilot en dit jaar wordt het D’serve verder uitgebouwd.

Na al deze plannen was het tijd voor de borrel, die ik helaas moest skippen, omdat er ’s avonds nog een schouwburgbezoek gepland stond. Misschien daarover later nog een verslag.

Vogels

Hermieneke Delft

Het thema dit weekeind was ‘vogels’. Het begon zaterdag al, toen ik een bericht van Andrea’s Winkel/De Winkel zag dat er een nieuwe lichting Hi-di-hi-tassen was binnengekomen. Nu wil het geval dat ik een groot fan van die tassen ben én dat ik juist een tas had uitgefaseerd naar de kringloop. Ik mocht mijzelf dus trakteren op een nieuwe tas. Het is deze geworden met veel vakken en een geborduurd babyputtertje op de voorkant. Heel blij mee.

Zondag gingen huisgenoot P en ik wandelen. We treinden naar Den Haag en liepen vanaf daar de binnenstad in om koffie met appeltaart te eten en daarna door te stiefelen naar Scheveningen voor de lunch. Als je wandelt, moet je goed eten tenslotte.

We kwamen langs een lokale richtingaanwijzer en het viel mij voor het eerst op dat daar een klein ooievaartje op staat. Ik voelde het thema al borrelen.

Op de Lange Vijverberg stuitten we op een tentoonstelling getiteld ‘Modern birds’ en toen wist ik het zeker. De foto’s van Hans van Asch sprongen er voor mij uit, maar ook de pinguïns van Herman Lamers waren een foto waard. 

We wandelden het bewoonde gebied uit en het groen in. In de Scheveningse Bosjes staan twee mannen met een drone en een heel verhaal over wat zij met die drone doen (vogels spotten). Vervolgens in het Westbroekpark aangekomen troffen we een heel nest boswachters. Zij hielden een zeearend in de gaten die op de nesten van kleine kauwtjes aan het jagen was. “Waarom kijken ze alleen maar in plaats van die zeearend af te schieten?” vroeg ik aan huisgenoot P. “De zeearend is een beschermde vogel” mansplainde deze. Oh, oké. Arme kauwtjes, die dapper probeerden met vereende krachten de zeerover weg te jagen. Vooralsnog tevergeefs.

In Scheveningen schoven we op een zonnig terras tegenover het Kurhaus een heerlijk pizzabroodje naar binnen. Even de benen wat rust geven en daarna konden we de terugweg wel weer aan. Via de Nieuwe Scheveningse Bosjes langs de Waalsdorpervlakte bereikten we Clingendaal. Huisgenoot P spotte een rare eend, die steeds heel lang onder water dook en dan kort weer boven kwam om opnieuw onder water te verdwijnen. Hij had een soort raar misvormd kopje. Helaas heb ik er geen foto van genomen, maar toen we het thuis na zochten, bleek het de vrij zeldzame brilduikeend te zijn en dat kopje hoort zo. Voor een plaatje klik hier.

De laatste kilometer voerden ons door het Haagse Bos, langs Chateau Bleu. Hier woont vriendin D nog een maand voordat zij naar Zoetermeer verhuist. Ik schreef er bijna zes jaar geleden ook over, toen we tijdens een andere wandeling langs dit appartementencomplex kwamen. 

We waren toch best een beetje blij toen we Den Haag CS weer zagen. Met 18 kilometer op de teller treinden we weer naar Delft terug.

Plaatjes onderweg

Hermieneke Delft, Kunst en cultuur, Werk

Vanmiddag wandelde ik zoals elke vrijdag naar de bibliotheek in de Voorhof (een wijk in Delft) waar ik mijn taalmaatje ontmoet. Onderweg kwam ik een aantal fotowaardige zaken tegen. Het begon al direct om de hoek waar ik een aantal schoenen aan een touw zag bij het Microtheater. Ik loop hier vrijwel dagelijks langs en zij waren mij nooit eerder opgevallen. Dat kan ook betekenen dat ze er nog maar net zijn opgehangen. Ik kan nergens vinden of het misschien op een toneelstuk slaat dat zij binnenkort gaan opvoeren.

In de wijk Nieuw Delft (nog in aanbouw) aangekomen zag ik een bos tulpen en één van de twee poorten van het gebouw PoortMeesters, een nieuw woongebouw met een waterneutrale binnentuin. De tegels in de poort zijn 3D-geprint. Erg bijzonder! 

Verder door de wijk Poptahof waar ik een zwerfkei en een beeld van twee kinderen die haasje-over spelen op de gevoelige plaat vastlegde. Het beeld is van brons en stamt uit 1969. 

Tot slot arriveerde in bij DOK-Voorhof, dat zich naast de moskee bevindt en begon mijn conversatie-uurtje.

Dagje Rotterdam

Hermieneke Kunst en cultuur, Uitstapjes, Vrienden

Het was weer tijd voor een vriendinnenuitje. De vorige keer waren we in Schiedam en schreef ik optimistisch dat vriendin M er deze keer vast weer bij zou zijn. Helaas was zij getroffen door een akelig griepvirus en kon er ook deze keer niet bij zijn. Uitstellen was geen optie, want we hadden al kaartjes gekocht voor de tentoonstelling House of Banksy. Volgende keer echt beter (of we prikken een andere datum). We togen dus gedrieën naar Rotterdam, de stad waar onze vriendschap ooit begon.

De tentoonstelling was indrukwekkend. Hoewel unauthorized is er wel degelijk samengewerkt met de kleine groep mensen rondom Banksy. Banksy (voor wie hem niet kent) is een anonieme graffitikunstenaar. Zijn werk is politiek en ook grappig, maar nooit zonder betekenis. Zijn boodschap is pacifistisch, antikapitalistisch, tegen de gevestigde orde en voor vrijheid. Veel van zijn werk is ook tijdelijk, omdat het weer wordt overgespoten, verwijderd of doordat hij zelf een papierversnipperaar in de lijst heeft verstopt (zie de foto van het meisje met de ballon). Zodra het werk verkocht was, begon de snipperaar het in repen te snijden. Door een storing lukte dit maar voor de helft, maar daardoor is het eigelijk nog veel krachtiger.

Na de tentoonstelling was het lunchtijd. We aten in de foodhal vlak naast het gebouw Las Palmas, waar de tentoonstelling was. Daarna werd het tijd voor een wandeling, want de mist was uiteindelijk opgetrokken en de zon deed goed haar best. We verbaasden ons over onze oude faculteit, die vroeger het skyline bepalende gebouw was naast de Euromast en nu in het niet verdween naast alle enorme wolkenkrabbers.

Vervolgens namen we als echte toeristen de watertaxi naar de Veerhaven om daar op een zonnig terras de dag en het leven door te nemen. Volgende keer gaan we met de amfi(bi)bus, die onze halte voorbijvoer, maar die ik wel uitgebreid op de foto kon zetten.