Actueel

Calefax

Hermieneke Actueel, Delft, Kunst en cultuur, Televisie

Na de opening van het toeristisch seizoen 2026 hadden huisgenoot P en ik nog een bezoek aan de schouwburg op de planning staan.

We gingen naar Calefax, een illuster gezelschap van vijf mannen op leeftijd die allen een blaasinstrument bespelen. Zij vormen samen een rietkwartet. Ik had nog nooit van ze gehoord (mijn tekortkoming want ze bestaan al sinds 1985) totdat wij vorig jaar december hun voorstelling Dido & Aeneazz zagen. Een prachtige  bewerking van de opera van Purcell door Raaf Hekkema met illustraties op de achtergrond van Hedi Tjin. Een kennismaking die naar meer smaakte.

Deze avond was Ramsey Nasr hun gast tevens middelpunt van de uitvoering. Als verteller leidde hij ons door zijn bezetenheid van muziek. Ik ben een groot fan van Ramsey Nasr en speciaal van zijn personage Erik in Oogappels. Althans de eerste seizoenen, want later werd Erik helemaal koekwous van de baby van zijn ex-vriendin, die later dan weer zijn ex-ex-vriendin wordt. Totdat het Erik allemaal toch weer te veel wordt en hij in zijn eentje op fietsreis vertrekt om zichzelf te vinden. Maar goed, daar kon Ramsey natuurlijk niets aan doen, dus ben ik nog steeds fan van hem, maar niet meer van Erik (sorry voor deze zijstap).

In het theater hebben we een heerlijke avond. Nasr is grappig en leidt ons door de wereld van muziek. Van de Middeleeuwen via Italiaanse volksmuziek naar de Renaissance en via de romantiek naar de opera. Op het einde krijgt de voorstelling nog een serieus tintje mee, want Nasr snijdt de toestand in de wereld aan. Zelf is hij half Nederlander half Palestijn en hij laat het lievelingslied van zijn Palestijnse vader horen. Zijn boodschap is niet politiek, maar muzikaal en muziek heeft een verbroederende functie. Hij zei het anders en mooier, maar dat is wat ik ervan maak.

Opening toeristisch seizoen 2026

Hermieneke Actueel, Delft
Michiel van der Schaaf en Maaike Zwart

Afgelopen donderdag was de opening van het toeristisch seizoen 2026 in het Huis van Delft.

Wethouder Maaike Zwart die de officiële opening deed met de woorden “Veel succes en plezier. Het toeristisch seizoen is officieel geopend!” hield een enthousiast praatje over alle positieve energie in de stad.

Diverse andere sprekers deden in enthousiasme niet voor haar onder. Ik noem Teun Verkerk over de Innovation Gallery en Sander Rave over het robotjaar. Letterlijk stuiterend van enthousiasme deed circusartiest Daniel Simu verslag van zijn zoektocht naar een robotpartner om samen acrobatiek mee te doen. Hij bouwde er zelf een en liet ons zien hoe dat optreden nu gaat.

Michiel van der Schaaf, directeur van Delft Marketing keek terug en vooruit. In de komende maanden start D’serve weer. Dat vind ik zelf een heel mooi project met als doel om Delftse toeristen te stimuleren om meer duurzaam gedrag te vertonen. Zo zijn de watertappunten extra gemarkeerd, komt er een groene D’servewaterfles en proberen we toeristen op de fiets, lopend of met het openbaar vervoer naar de stad te krijgen in plaats van met de auto. Vorig jaar was er een geslaagde pilot en dit jaar wordt het D’serve verder uitgebouwd.

Na al deze plannen was het tijd voor de borrel, die ik helaas moest skippen, omdat er ’s avonds nog een schouwburgbezoek gepland stond. Misschien daarover later nog een verslag.

Koepoortbrug

Hermieneke Actueel, Delft

De Koepoortbrug is een brug vlakbij ons, die over het Rijn-Schiekanaal gaat en een belangrijke toegang is tot de binnenstad. Sinds begin januari is hij afgesloten, omdat er groot onderhoud plaatsvindt. Auto’s worden o geleid via twee andere grote bruggen en voor fietsers en voetgangers is er een pontonbruggetje geplaatst een klein eindje verderop. Goed geregeld.

Omdat het Rijn-Schiekanaal druk gevaren wordt door grote vrachtschepen, gaat de pontonbruggetje zo’n drie keer per dag ‘open’ om de schepen door te laten. Dat betekent dat de hele brug naar de zijkant van het kanaal gaat. Gisteren zag ik het voor het eerst. De foto’s due ik maakte zijn helaas niet erg duidelijk, maar zelf zie ik wel hoe het zit/ligt.

In de tijd dat de brug niet begaanbaar was, kon ik op mijn gemakje naar de andere brug wandelen, daar oversteken, weer terug wandelen en nog steeds was de pontonbrug niet teruggelegd. Toch is het allemaal goed geregeld. Eind maart moet de Koepoortbrug weer in functie zijn en kunnen we er weer 15 jaar tegen.

Aan de overkant ligt de pontonbrug
Koepoortsbrug onder constructie

Openingen

Hermieneke Actueel, Delft, Kunst en cultuur

Gisteren was het dan eindelijk zo ver: een deel van het Huis van Delft, namelijk de Innovation Gallery, werd officieel geopend. Ik schreef al eerder over dit prachtige gebouw (hier), maar naast die pracht hangt het helaas ook aan elkaar van uitstel. De laatste weken is er met man en macht gewerkt aan de Innovation Gallery, want behalve deze ruimte moest het ook de start van het Highlight Festival én van het Roboticajaar worden. Tijdkritisch dus en dat is niet de sterkste kant van het Huis van Delft.

Gelukkig kwam het allemaal goed en kon onze nieuwe burgemeester maar liefst drie openingen verrichten. Hij deed dat niet alleen, maar samen met Chris Oomen – de initiatiefnemer en financier van het hele project – en Noor Stenfert Kroese – kunstenares van één van de objecten MicoGravity in de Innovation Gallery.

Even een korte toelichting op de drie onderdelen die geopend werden. Ik citeer uit de uitnodiging voor de opening:

“Highlight Festival
De achtste editie van Highlight Festival heeft dit jaar als thema: Robo-futures. Een festival waar mens en robot elkaar ontmoeten, waar technologie de verbeelding voedt, en waar we samen met makers als Bram Ellens, Jorrit Paaijmans, Amir Bastan, Rocio Berenguer en Hrvoje Hiršl ontdekken hoe we de toekomst kunnen vormgeven.

Themaperiode Robotica
In Delft komen kunst, technologie en bewoners samen om te ontdekken hoe robotica onze wereld vormgeeft. In 2026 is de hele stad het podium voor The robots are coming! Een jaarlange, stadsbrede themaperiode waarin robotica zichtbaar en toegankelijk wordt voor iedereen. Delft, Creating History.

Innovation Gallery
De Innovation Gallery is een gezamenlijke expositieruimte van zeven toonaangevende Delftse kennisinstellingen en bedrijven die de innovatieve kracht van de stad zichtbaar maakt. Bezoekers ontdekken hier hoe actuele Delftse innovaties inspelen op grote maatschappelijke vraagstukken van morgen, van biotechnologie tot water en gezondheid.”

Dan nog een uitleg over het kunst- en onderzoeksobject MicoGravity van Noor Stenfert Kroese in samenwerking met Amir Bastan en Johannes Braumann. Van de website van Stenfert Kroese: “MycoGravity gebruikt een robotsysteem om schimmels bloot te stellen aan gesimuleerde, veranderde zwaartekracht, en onderzoekt zo hoe leven zich aanpast aan onbekende omgevingen.” In mijn eigen simpele woorden draait een robotarm een doos met schimmels rond op onvoorspelbare manier. Schimmels zijn heel gevoelig voor zwaartekracht, maar op deze manier kunnen zij er geen chocola van maken. De vraag is nu hoe zij hierop gaan reageren met hun groei.

Ik ben benieuwd en zal het in de gaten houden vanuit onze VVV-winkel.

Willem van Oranje – de musical

Hermieneke Actueel, Delft, Geschiedenis, Kunst en cultuur, Muziek, Werk

In Delft is een groot theater verschenen ergens aan de TU-kant van de stad: het Prinsentheater. Daar is in januari de musical Willem van Oranje van start gegaan. Tijdens de kerstborrel van het VVV kreeg iedereen twee toegangskaartjes voor de try-out van afgelopen donderdag. Het gonsde de hele week al door de wandelgangen: “Donderdag is het zo ver!” In de groepsapp schreef iemand dat zij voor de pauze een arrangement ging bestellen (een drankje en wat hapjes, die op een gereserveerde tafel voor je klaar staan). Dat leek mij ook een heel goed idee, maar helaas waren de pauzearrangementen al uitverkocht. Zo stonden wij bijna de hele pauze in de rij voor een drankje. Maar ik loop op de zaken vooruit.

Met de fiets naar het theater was een goede keuze. Veel keuze hadden we ook niet, Want het OV houdt niet over, lopen is te ver en een auto bezitten wij niet. Maar een kwartier fietsen is goed te doen, zelfs in de winter. De fietsen waren snel geparkeerd en ik zag met genoegen de lange rij auto’s staan. Enig leedvermaak mag toch wel?

Binnen stuitten we al meteen op de eerste bekende. Het was grappig om in zo’n groot theater (1200 personen kunnen er in en het was uitverkocht) zo veel bekenden tegen te komen. We zaten over drie plekken in de zaal verdeeld, maar die waren ook weer dicht bij elkaar, dus er werd uitbundig gezwaaid. Ook leuk dat iedereen een partner, schoonvader, dochter of buurvrouw had meegenomen.

Het theater is enorm groot, ik schreef het al en het toneel is halfcirkelvormig. Er zijn verschillende locaties waar het verhaal zich afspeelt: Breda, Dillenburg, diverse slagvelden en natuurlijk Delft. Doordat de zaal met ons erin draait, zit je steeds op een andere locatie. Je draait als het ware van Dillenburg naar Breda en van Breda door naar het Ontzet van Leiden. Ik werd wel een beetje zeeziek van al dat gedraai, maar het was wel grappig gedaan. Op het toneel vloeien film, theater en muziek in elkaar over en dat was heel knap gedaan. Het leek alsof er echt mannen op paarden aan kwamen draven, die vervolgens van hun paard stapten en op het toneel verder speelden.

Het persoonlijk liefdesleven van Willem was een rode draad. Hij had zoals iedereen weet veel vrouwen en ze kwamen er niet eens allemaal in voor, want voor nummertje drie, Charlotte van Bourbon, was kennelijk geen tijd. Terwijl de musical toch bijna vier uur duurde. Daarnaast natuurlijk zijn strijd tegen de Spanjaarden en zijn gedoe met godsdienst (“Zal ik katholiek blijven of toch maar weer protestants worden?”).”Het verhaal van zijn leven en zijn strijd” is niet voor niets de ondertitel. Wat erg goed is, is de link naar de actuele situatie in de wereld en in het land. Zonder expliciet te worden, worstelt Willem met hedendaagse thema’s en dat vond ik indrukwekkend.

Zonder verder te spoileren kan ik zeggen dat het een enorme belevenis is, dat het knap gemaakt is en dat het heel lang duurde. Misschien komt het doordat het pas de tweede try-out was, maar het zou rond kwart over elf klaar zijn en het duurde gewoon tot middernacht. Ik vond het wat veel van het goede. En muzikaal gezien was ik er ook niet weg van. Ook dat kan nog goed komen misschien na een paar keer spelen, maar ik vond er geen grote klappers tussen zitten, die je op weg naar huis nog neuriet. Ik ben ook geen echt goede graadmeter natuurlijk, want au fond hou ik helemaal niet van musicals. Toch ben ik blij dat ik het gezien en meegemaakt heb. Al was het maar om bij het VVV tegen argeloze bezoekers te kunnen zeggen dat het een bijzondere ervaring zal zijn.

Santa Run

Hermieneke Actueel, Delft, Kattegorie

Gisteren was weer de traditionele Santa Run in Delft. Georganiseerd door de Rotary voor verschillende goede doelen, elk jaar weer andere. Dit jaar zijn het Jessehof Delft, een inloophuis waar iedereen welkom is voor een kop koffie en een goed gesprek en Buurtfabriek Delft, waar ze een ontmoetingsplek willen maken waar jongeren kunnen chillen, plezier hebben en zich terug kunnen trekken. Beide prima doelen lijkt mij.

Wat is dat nu zo’n Santa Run? Ik citeer van hun website: “De Santa Run Delft is de jaarlijkse Kerst fun loop over 3 km door de versierde binnenstad van Delft. De loop wordt gehouden midden in het winkelgebied op de drukste koopzondag van december. Een imposante groep van 750 lopers in kerstmannenpak krioelt tussen de shoppers over de grachten en bruggen.” De route begint op de Burgwal en één van de eerste straten die de lopers inslaan is de onze. Op die manier komen ze nog allemaal vrij dicht op elkaar langs ons huis. Er wordt niet alleen gerend, je kunt de route ook wandelen of – als lopen niet tot de mogelijkheden behoort – op de driewieler meedoen. De sfeer is altijd gemoedelijk. Dat sloeg zelfs over op onze angsthaas Minette die het geheel met verbazing gadesloeg vanaf de vensterbank.

“Wij zijn Delft” (4)

Hermieneke Actueel, Delft, Kunst en cultuur

Vrijdagavond 12 december was in het Vermeer Centrum de officiële onthulling van het kunstwerk “Wij zijn Delft” van René Jacobs, ik schreef er al eerder over hier, hier en hier. Het hele weekeind is het Vermeer Centrum gratis open om het kunstwerk met eigen ogen te bewonderen, maar huisgenoot P en ik waren zo gelukkig dat wij bij de onthulling mochten zijn. Dat hadden we te danken aan vriendin E die vrijwilliger is bij het Vermeer Centrum, maar vrijdagavond al iets anders had. Wij mochten haar plaats innemen.

Wij waren om 19 uur paraat, ik had geen programma bekeken en er bleek tot half 8 inloop met drankjes. Ook goed, er was genoeg te bekijken intussen. Om half 8 begon het officiële gedeelte. Het eerste poppetje is destijds geplaatst door de oudste inwoner van Delft. Helaas is zij afgelopen week op 106-jarige leeftijd overleden. Zo jammer dat zij de onthulling niet meer kon meemaken. Het laatste poppetje werd deze avond geplaatst door zwangere Lisa namens de baby, die op 15 december is uitgerekend. De jongste inwoner van Delft als het ware.

Er waren diverse praatjes in aanloop naar de plaatsing van het laatste poppetje. Achtereenvolgens Herman Weyers (directeur van het Vermeer Centrum), Frank van Vliet (wethouder Klimaat, Cultuur en Openbare ruimte), Pieter Roelofs van het Rijksmuseum Amsterdam en René Jacobs (de kunstenaar) zelf. Zij hielden allemaal inspirerende speeches over het belang van kunst voor de samenleving, hoe mooi Delft is (de man uit Amsterdam sprak lovend over ons stadje, het enige dat ontbreekt is een goede voetbalclub) en over het enthousiasme en de trots van alle ‘poppetjesplakkers’. Daarna werd het laatste poppetje geplakt op de plaats van de spits van de toren van de Nieuwe Kerk. We keken nog even naar een kort filmpje over het project en zwierven wat door het Vermeer Centrum.

Herman Weyers
Frank van Vliet
Pieter Roelofs
René Jacobs
René Jacobs
De aanstaande jongste inwoner van Delft
Vanaf de zijkant kun je de poppetjes goed zien
Deel met ‘onze’ poppetjes
René Jacobs met zijn dochters (die hem terzijde stonden bij dit monnikenwerk)

Leuk om erbij te zijn en voor wie niet zo gelukkig was: dit weekeind vrije toegang en daarna blijft het aanwezig in het Vermeer Centrum, dat ook tegen betaling absoluut een bezoek waard is.

Bomen

Hermieneke Actueel, Delft, Kattegorie, Kunst en cultuur

Een poosje geleden waren wij bij Gaia, een restaurant (behorend bij Hotel de Plataan) om te vieren dat de actie om meer bomen in Delft te planten een succes was. Eigenlijk bij toeval had ik de crowdfundingactie gezien en mij aangemeld als sponsor. Overal in de straat zag ik de posters hangen voor de ramen (de actie was bedacht en werd enthousiast aangevoerd door een straatgenoot) en er werd veel geld binnengehaald. De Kroonlezing in het theater hebben wij helaas gemist, maar de feestelijke borrel dus niet. We kregen een mooie boom mee naar huis, gemaakt door Barbara Termorshuizen, geen straatgenoot, maar wel een buurtgenoot.

Verder hebben we gisteren de kerstboom weer neergezet. Wel spannend met Minette, dus de slingers laat ik nog even weg. Ze sloeg gisteren al op tilt van alleen de boom-met-lichtjes en sprong pardoes bovenop een vrij hoge kast 😱. Gelukkig overleefde iedereen deze sprong, maar de kerstversiering bouw ik rustig op.