Floddertje

Hermieneke Familie, Huis, tuin en keuken, Vroeger

Door Fiep Westendorp werd ik herinnerd aan mijn oude knuffel Floddertje. In mijn vorige blogje schreef ik dat ik de tekeningen van Floddertje herkende, maar bij nader onderzoek is dat helemaal niet zo. Floddertje van Annie M.G. en Fiep stamt uit 1973. Toen was ik 10 jaar oud en las ik geen kleuterboeken meer. Waarom dacht ik dan toch dat ik Floddertje herkende? Dat komt door een misverstand. Ik dacht dat mijn knuffel vernoemd was naar de boeken-Floddertje. Dat kan echter helemaal niet aangezien ik Floddertje kreeg toen ik een jaar of vier was (jaren 60). Na wat nadenken over de komst van Floddertje wist ik opeens weer hoe hij aan zijn naam kwam. Ja, hij: mijn Floddertje was een jongetje.

Floddertje kwam op 5 december 1966 of 1967 in mijn leven. Wij vierden altijd Sinderklaas met de grootouders van vaders kant. Van surprises en gedichten werd veel werk gemaakt. Oma en Opa hadden dat jaar voor mij een grote stoomboot gemaakt met daarin cadeautjes. Van een oude panty en een bontje had Oma een hondje gemaakt dat uit een van de patrijspoortjes hing met een briefje om zijn nek “Ik wil naar Hermieneke” (of woorden van gelijke strekking).

Ik knelde het hondje in mijn dikke armpjes en sloot hem in mijn hart. Het was het mooiste cadeau dat ik die Sinterklaasavond kreeg. Het hondje werd Floddertje gedoopt en mocht elke nacht bij mij in bed slapen. Oma moest er later nog vaak om lachen. “Kind, het was gewoon een floddertje” zei ze dan, “om duidelijk te maken dat die boot voor jou was.” En zo kwam het hondje dus aan zijn naam. Waarschijnlijk zei ze dat op de bewuste Sinterklaasavond ook al.

Ik heb helaas geen foto’s van Floddertje en hij is tijdens een verhuizing door mijn moeder resoluut weggegooid. Maar ik zal hem nooit vergeten!

Amsterdam

Hermieneke Kunst en cultuur, Uitstapjes

Als senior heb ik wat vrij-reizen-dagen van de NS. Daar moest ik er nog eentje van opmaken voordat hij vervalt, dus plande ik een dagje Amsterdam in. Het was prachtig weer en ik wandelde tevreden over de diverse grachten naar het Rijks Museum (met spatie).

Daar aangekomen viel de tentoonstelling van Fiep Westendorp mij een klein beetje tegen. Wel veel herkenning bij de Jip-en-Janneketekeningen, Floddertje, Prelientje en het Schaap Veroncia (over Floddertje schrijf ik later nog een apart blogje), maar er was ook veel wat mij niets zei (zoals Otje, Pim en Pom, Pluk: allemaal van na mijn tijd, denk ik). Daarnaast miste ik de drie Stouterdjes (Polletje Pré, Pietertje Pril en Dikkertje Duxon), terwijl ik zeker weet dat die tekeningen ook van Fiep waren.

Niet getreurd, want daardoor had ik tijd genoeg om ook nog door de andere zalen te dwalen. Ik zag de restauratie van de Nachtwacht (beetje saai, want het was in het stadium van vernis verwijderen), de drie schilderijen van Johannes Vermeer die in Amsterdam wonen, een mooi Majolicarelief van Madonna met kind (door Benedetto Buglion) en als hoogtepunt twee 17e eeuwse poppenhuizen.

Ik zwijmelde een tijdje en wandelde daarna via de Bijenkorf naar het station. Onderweg kocht ik een broodje, want het was al ver na lunchtijd. Ik was erg tevreden met mijn uitstapje.

Logeren in Hamburg

Hermieneke Beestenboel, Kattegorie, Kunst en cultuur, Vrienden, Wandelen

Afgelopen weekeind bezochten wij onze Duitse vriendin in Hamburg weer. Het werd zowel op de heen- als terugreis een treinengedoe, maar het verblijf zelf was weer erg gezellig.

We aten sushi, brunchten ons dik en rond, bezochten een Kattententoonstelling en wandelden door de oude botanische tuin. Maar vooral kletsten wij 5 kwartier in een uur om een heel jaar bij te praten. Bovendien maakten wij kennis met Raji, de nieuwe huisgenoot van vriendin B. Wat een leukerd is dat!

Leuk speelgoed
Raji op het balkon

Thuisgekomen was Minette helemaal niet jaloers vanwege ons fanschap van Raji. Zij had ook een fijn weekeind gehad onder de goede zorgen van buurvrouw M.

Minette

Alles voor herhaling vatbaar!

Drie maal de Nieuwe Kerk

Hermieneke Actueel, Delft, Hobby's

Afgelopen zondag bezochten huisgenoot P en ik de Hortus Botanicus in Delft. Vergeleken met die in Leiden is het een piepklein tuintje, maar hij is erg mooi (en op loopafstand van ons huis). Er wordt vaak iets georganiseerd, zoals bijvoorbeeld een keramiektentoonstelling of – volgend weekeind – de Pasar Botanica. Maar daar kwamen wij niet voor. Wij gingen de Nieuwe Kerk bekijken. Niet de Nieuwe Kerk die aan de Markt gelegen is en waar de Oranjes worden begraven, maar een replica (schaal 1:20) die sinds vorige week in de Hortus staat.

Het is het onwaarschijnlijke verhaal van Chris van der Sman (91) uit Nootdorp, die als hobby miniatuurbouw had. Hij heeft in zijn lange leven vier ‘miniaturen’ gebouwd van grote monumenten te weten de Dom van Utrecht, de Nieuwe én de Oude Kerk van Delft en de toren van de dorpskerk van Nootdorp. Over de Nieuwe Kerk heeft hij 25 jaar gebouwd. Nu Chris op leeftijd is (een understatement, zou ik zeggen) wilde hij zijn replica’s graag elders onderbrengen. De Dom is inmiddels in Utrecht, de dorpskerktoren staat in Nootdorp op de begraafplaats, maar voor de Delftse kerken was nog geen onderdak gevonden. Tot vorige week dus. De Nieuwe Kerk is naar de Hortus verhuisd. Zo’n verhuizing is een enorm duur project. Het geld voor de Nieuwe Kerk was inmiddels binnen via crowdfunding, maar voor de Oude Kerk wordt nog naar geld en een geschikte plek gezocht.

De Nieuwe Kerk staat prima in de Hortus! Bijkomend voordeel is dat het veel gemakkelijker is om er foto’s van te maken dan van de echte Nieuwe Kerk. Dat heb ik vanmorgen nog ondervonden, omdat ik even een vergelijkende fotoserie wilde maken: niet te doen. Je kunt niet genoeg afstand nemen om de zijkanten er mooi op te krijgen. Bovendien stond de zon in de weg. Toch is het wel goed genoeg beide versies te vergelijken.

Ik sluit af met een bouwpakketje dat ik zelf vorige week heb meegenomen uit de cadeaubox van ons VVV. Werk aan de winkel!

Muurschilderingen Asvest

Hermieneke Actueel, Delft, Kunst en cultuur

Een muur vol graffiti maakt plaats voor twee prachtige muurschilderingen van de Vlaardingse kunstenaar Marjon Hoogendijk. Aan de Asvest – een vrij onmogelijke straat aan de achterkant van theater De Veste en met de in- en uitgang van een parkeergarage als belangrijkste reden om de straat te betreden – is dit onlangs gerealiseerd. Lees er meer over in een artikel van Omroep Delft. Ik vind het een aanwinst voor de stad!

Nog een weetje over de Asvest. De naam van deze straat houdt verband met hoe men vroeger kookte en hoe de huizen verwarmd werden. In de 18e eeuw gebeurde dat vooral met kolen. Na het stoken bleef er heel veel as over en dat werd allemaal verzameld op één punt: de Asvest.

Staycation 3

Hermieneke Delft, Kunst en cultuur, Vakantie, Wandelen

Vandaag de laatste dag van onze staycation. We hadden een heerlijke tijd, veel gewandeld en musea bezocht, goed weer gehad. Nu is het ook fijn om weer een beetje terug naar het normale leven te gaan. Vandaag nog een thuisdagje, beetje opruimen, wassen, dat soort postvakantiegedoe.

Wat deden we zoal die laatste week? We wandelden bij het kleinste dorp van Nederland ’t Woudt een rondje door de weilanden en lunchten in Kwintsheul (ook klein). Allemaal Westland met veel kassen. We kwamen wel veel fietsers tegen, maar totaal geen wandelaars. Het laatste stuk voerde ons dwars door weilanden over wankele bruggetjes en ik verdween nog bijna in een verborgen sinkhole.

Verder wandelden we weer met zus F en zwager J in Amsterdam. Deze keer vanuit Amstelveen door Oud Zuid en De Pijp naar het centrum terug. Te druk met kletsen om foto’s te maken. Op de fiets naar Katwijk waar vrienden E&E hun jaarlijkse week in een strandhuisje verbleven. We fietsten door de duinen met tegenwind, dus dat viel niet mee. Gelukkig wachtte er een heerlijke lunch op ons!

Qua musea sprong vooral het Kunstmuseum in Den Haag er uit. Net als in het museum in Rijswijk was er een overzichtstentoonstelling van een kunstenaarsstel. Deze keer geen papiermakers, maar (oorspronkelijk Nederlandse) fotografen: Inez en Vinoodh. Zij schijnen wereldberoemd te zijn en ik herkende sommige foto’s ook wel (zij hebben heel veel beroemdheden op de foto gezet). Maar echt actief kennis hebben kan je dat niet noemen. Zij leerden elkaar kennen op de modeacademie in Amsterdam en mode speelt een rol in hun werk. Zij manipuleren hun foto’s al ver voor de tijd van photoshop en ook dat is heel interessant om te zien. Maar de titel van de tentoonstelling zegt alles over het steeds terugkerende thema: “Can Love Be A Photograph”. Heel mooi vond ik de eerste en de laatste foto van de tentoonstelling. Op de eerste kussen de fotografen elkaar en op de laatste buigt hun zoon zich over een glazen stolp met die foto van zijn ouders erin. 

Staycation 2

Hermieneke Delft, Kunst en cultuur, Vakantie, Wandelen


De tijd vliegt als je niets te doen hebt en zo is week 2 van onze staycation alweer voorbij.

Wij wandelden er weer op los. We begonnen de week met een heuse Romeinse Veldtocht in Woerden en omstreken. Deze tocht leidde ons vooral langs de Oude Rijn en het was fijn om met die warmte langs het water te lopen. Dat gold ook voor onze volgende wandeling die langs de Merwede ging in een gebied met veel militaire geschiedenis (Tachtigjarige Oorlog). We begonnen in Gorinchem en liepen via Sleeuwijk naar Woudrichem met als bonus een rondje rondom Slot Loevestein. Je weet wel, van Hugo de Grote en zijn boekenkist. Vanwege tijdgebrek skipten we het kasteel. We maakten onderweg wel gebruik van een aantal veerponten en dat maakte de route extra leuk.

Het is niet alleen een wandelvakantie, mar we stapten ook op de fiets. Richting Wassenaar om Museum Voorlinden te bezoeken. Ander cultureel hoogtepuntje was de overzichtstentoonstelling van het echtpaar Peter Gentenaar en Pat Gentenaar-Torley. Ik las voor het eerst over hen bij stadsbloggenoot Emie. Tot mijn schande kende ik hen helemaal niet en wist ook niet dat zij de initiatiefnemers van de Papier Biënnale zijn, die wij dan weer wel trouw bezoeken. In elk geval, dit was een prachtige tentoonstelling. Gaat dat zien!

Vrijdag moest huisgenoot P een halve dag werken (iets belangrijks met een afstudeerder) en heb ik mij aan een nieuwe legpuzzel gewijd. Vandaag hervatten wij de vakantie met een bezoek aan de Parade met onze buurvrienden H en M. Altijd gezellig en vaak mooie voorstellingen. En daarmee gaat de laatste week van de vakantie in.

Staycation

Hermieneke Delft, Kunst en cultuur, Uitstapjes, Vakantie, Wandelen

Afgelopen week en de komende twee weken hebben huisgenoot P en ik vakantie genomen van werk en vrijwilligerswerk. We blijven gewoon thuis, maar gaan er wel elke dag op uit: een heuse staycation dus.

De eerste week is achter de rug en we hebben onze tijd goed besteed al zeg ik het zelf. We startten met een wandeling op Jaffa. Ik schreef al eerder over onder andere deze begraafplaats en eigenlijk was het toeval dat we erlangs liepen bij een korte wandeling door de TU-wijk. Ik smeedde het hete ijzer en stelde voor de “Van Markenwandeling“ te gaan doen. De wandeling voert over het oude deel van de begraafplaats en was heel interessant. ik zal er later een blogje aan wijden in het kader van de Delftpromotie.

Verder wandelden wij afgelopen week van Hoek van Holland naar ’s Gravenzande over het strand en weer terug door de duinen. We wandelden in Amsterdam van IJburg naar het centrum met zus F en zwager J en hadden na afloop van de wandeling nog een genoeglijke maaltijd samen. Tot slot van deze week wandelden we van Driebergen naar Maarn over de Utrechtse Heuvelrug. Prachtige omgeving! Na al dat wandelgeweld (rond de 15 kilometer per keer) waren we toe aan een culturele boost. We bezochten in Leiden de Lakenhal (tentoonstelling over Jan Steen, die 400 jaar geleden geboren werd) en het migratiemuseum Fenix in Rotterdam. Over dat laatste zal ik ook nog een apart blogje schrijven, want dat was heel erg de moeite waard!

Vandaag werden onze zonnepanelen geplaatst, dus waren wij even aan huis gebonden. Morgen een opruimdagje thuis en dan gaan we maandag maar eens kijken of het weer toestaat dat we iets actiefs doen. Het is sowieso heerlijk om even niets te moeten en elke dag maar te zien waar we zin in hebben.

Plantagebrug

Hermieneke Actueel, Delft, Geschiedenis, Kunst en cultuur

De bruggen van Delft waren dit jaar allemaal tegelijk aan onderhoud toe. Zij kunnen natuurlijk niet allemaal tegelijk gesloten worden, dus de afgelopen tijd is er steeds één brug dicht gedurende ongeveer drie maanden. Op die manier wordt het verkeer niet al te ver omgeleid, maar kan er wel het nodige onderhoud plaatsvinden. Soms gaat zo’n brug gewoon rücktsichloos dicht en soms wordt er een pontonbruggetje neergelegd voor de voetgangers en fietsers. Ik schreef er hier al eens over hoe ze dat bij de Koepoortbrug hebben gedaan.

Sinds kort is de brug die daarna aan de beurt was, de Plantagebrug, weer open. Aan de onderkant van die brug is een kunstwerk gemaakt door René Jacobs. Ook over hem schreef ik al diverse blogjes, in aanloop naar het kunstwerk “Wij zijn Delft”.

Gistermiddag werd dat kunstwerk onder de brug (dat je alleen maar ziet als de brug open is en je aan de goede kant van de brug staat) officieel geopend door de wethouder van Cultuur. Ik ging er even naartoe, want bij ons om de hoek. Praatje van een ambtenaar, praatje van de Wethouder: beide moeilijk te verstaan door de straffe wind die er stond. De wethouder toeterde de brug open en daarna gaf René Jacobs een toelichting op wat er allemaal te zien is op het werk.

Het uitgangspunt is het straatje van Vermeer (dat zich toevallig in onze eigenste straat bleek te bevinden) met historische en eigentijdse mensen uti Delft erin verwerkt. Zo maken onze oud-burgemeester Marja van Bijsterveldt en de huidige burgemeester Alexander Pechtold samen een dansje, Balthasar Gerards schiet Willem van Oranje dood met een supersoaker, kunstenaar Jan Schoonhoven lost een kubus met alleen maar witte vlakjes op en Wubbo Ockels kijkt vanaf een hoog dak mee. Ook heeft zichzelf erin geschilderd in de linker bovenhoek. Zoveel te zien dat één keer voor de brug staan niet voldoende is om alles in je op te nemen,

Na afloop mocht iedereen een ijsje halen en was dit festijn ook weer voorbij.

Keramiek

Hermieneke Delft, Geschiedenis, Kunst en cultuur, Uitstapjes, Wandelen

Delft staat bekend om zijn keramiek (Delfts Blauw onder andere, maar er is veel meer). Afgelopen weekend waren de Delftse Keramiekdagen waarbij op de Markt kunstenaars uit het hele land hun keramiek tentoonstellen en verkopen. Vanwege de hittegolf was het festijn zaterdag afgelast, maar zondag ging het wel door. Ik vond het te heet om mij naar de Markt te begeven, maar gelukkig hadden wij anderhalve week geleden mijn verjaardag gevierd met een echte Keramiekdag. Dus aan keramiek geen gebrek.

We maakten de Keramiekwandeling die ons gans Delft doorvoerde, maar waar ik onderweg maar één foto heb gemaakt van de “Delftse Tegelmannen”, een kunstwerk waar 1300 Delftenaren aan hebben meegewerkt (vooral kinderen van Delftse basisscholen). Het staat langs de Schie, vlakbij museum De Porceleyne Fles (dat al sinds een eeuwigheid is omgedoopt in Royal Delft Museum). Uit de spoortunnel is Delftse klei uitgedeeld waarvan de kinderen een grote kraal hebben gemaakt. Later heeft Marijke Gémessy die kralen verwerkt tot de Tegelmannen.

In de Oude Kerk bezochten we de tentoonstelling Common Ground die daar is ingericht ter ere van het 40-jarig bestaan van Terra. Dat is een galerie met hedendaags keramiek. Een vriendin van mij (zelf ook keramiste) heeft daar een tijdlang als vrijwilliger gewerkt. Het is heel bijzonder hoe de eigenaressen van Terra hun zaak hebben opgebouwd. Echt een bijzonderheid in de Nederlandse keramiekwereld. Lees er vooral meer over op hun eigen website.

De tentoonstelling zet een achttal kunstenaars centraal uit alle werelddelen. Een deel laat zien hoe keramiek mensen, hun verhalen en culturen verbindt. Wat mij betreft heel erg geslaagd. De Oude Kerk is een fantastische ruimte om keramiek te exposeren.

Plastic Disease door Mahala Hill
Agbantara door Adeoti Afeez Azeez
door Keka Ruiz-Tagle
door Katharina Morling
door Katharina Morling
Home for the Homeless door Prithwiraj Mali

Een ander deel van de tentoonstelling laat 40 objecten zien, uit elk jaar van het bestaan van Terra een. Heel divers en ook heel bijzonder. Uiteraard vind ik niet alles mooi, maar veel wel. De foto’s die ik heb gemaakt laten mijn favorieten zien.

Na afloop kochten wij als waren we echte toeristen twee koffiebekers, die niets met Terra te maken hebben, maar waar we wel lekker koffie uit drinken.

De expositie is nog tot 4 juli te zien (dus hurry up), maar de wandeling kan tot midwinter en daarna gewandeld worden.