Ik hou van begraafplaatsen. Vroeger, op vakantie, wilde mijn moeder altijd over begraafplaatsen wandelen en ik vond het be-la-che-lijk, maar tegenwoordig doe ik het zelf. In Leiden heb je Rhijnhof waar mijn ouders liggen: hun graf bevindt zich op een prachtige plek onder een grote boom met een bankje vlakbij. Een fijne plek om even tot rust en bezinning te komen.
Maar ook in Delft zijn mooie begraafplaatsen. Jaffa is mijn favoriet. Ik dacht altijd dat dat van oorsprong een Joodse begraafplaats was, maar een paar jaar geleden ontdekte ik dat dat niet waar is. Vlakbij waar wij wonen is een oude Joodse begraafplaats Beth Chaim uit 1845. Na de Tweede Wereldoorlog sluit de Joodse gemeente van Delft zich aan bij de Haagse gemeente. De begraafplaats raakt in verval en wordt afgesloten en ontoegankelijk. Daar is nu echter verandering in gekomen. Vrijwilligers hebben de begraafplaats helemaal opgeknapt en tegenwoordig kun je er op afspraak naar binnen. Ik heb alleen een foto van het hek en de omringende muur gemaakt, want van zo’n afspraak is het nog niet gekomen. Op de foto van de muur kan je zien hoe de begraafplaats midden in een woonwijk ligt en nogal inkijk heeft vanuit de naastgelegen flats.
Jaffa blijkt dus een algemene begraafplaats te zijn. Mijn verwarring met een Joodse oorsprong is niet zo vreemd als je bedenkt dat Jaffa vroeger een havenstad in Israël was (tegenwoordig een wijk van Tel Aviv). Jaffa is opgericht in 1868 toen de oude begraafplaats bij het Kalverbos vol raakte. Daar vinden we nu alleen nog het graf van de Franse troonpretendent Karl Wilhelm Naundorff (ca. 1785-1845). Hij beweerde de in 1795 overleden Franse kroonprins Lodewijk XVII te zijn, maar dat bleek na uitgebreid DNA-onderzoek niet te kloppen. Ooit zag ik er een opera over, maar dit ter zijde. Op Jaffa liggen tal van bekende Delftenaren en Delvenaren. Denk aan Nico Haak, Peter Tettero (van Tee Set), het echtpaar van Marken en Paul Tétar van Elven. Ik denk dat ik er later ook begraven wil worden, ook al ben ik geen bekende Delftenaar laat staan een bekende Delvenaar. En het mag gerust ook nog een jaartje of dertig duren.
Ik vind dat ook altijd rust gevend (dubbel woord nu hoor).
Ja, klinkt een beetje dubbel i.v.m. begraafplaatsen
Yeah, ik mag ook graag over begraafplaatsen wandelen. Op Jaffa ben ik al eens op bezoek geweest bij de familie van Marken. Naar de Joodse begraafplaats in Delft ga ik ook eens op zoek. Ik heb ook even doorgeklikt op Rhijnhof, ziet er mooi uit zeg. Wij oriënteren ons nu op een natuur begraafplaats die wordt aangelegd in het Staelduinse Bos.
Dat is ook mooi, een natuurbegraafplaats.
Laat dat nog maar heel erg veel jaren duren Hermien. Mooi verhaal weer.
Ik doe mijn uiterste best 😀
Ik vind begraafplaatsen altijd bijzondere plekken. Ze maken een mens bewust van de vergankelijkheid van het leven. Ik moet glimlachen dat je het zo stom vond van je moeder en dat je het nu zelf doet. Grappig hoe dat vaak werkt : )
Ja klopt. Opeens zie je moeder terug in jezelf.
Een mooie oude begraafplaats met bomen en struiken die goed onderhouden wordt…. inderdaad echt prachtig. Ooit was ik op een oude begraafplaats in Zwolle aan het wachten op de uitvaart waarvoor ik daar kwam. Ik weet nog dat ik zwaar onder de indruk was van hoe mooi en rustgevend het kerkhof was. Het heeft ook wel iets troostends, denk ik.
Het heeft ook absoluut iets troostend, althans in mijn ervaring. Maar het ene kerkhof is het andere niet en het moet inderdaad wel oud, groen en goed onderhouden zijn.
Je hebt nog tijd genoeg om enorm beroemd te worden.
De grote vraag is alleen: waarmee?
Ja jemig, weet ik ook zo gauw niet! Tom Poes, verzin een list
Leuk dat verschil tussen Delftenaar en Delvenaar. Wij hebben Hoornaar en Horinees.
Grappig, want dat onderscheid maken ze lang niet overal. En wat is ‘echt’ en wat import?
Horinees is echt. En bij jou?
Delvenaar is bij mij echt. Ik ben slechts een Delftenaar.