Vandaag de laatste dag van onze staycation. We hadden een heerlijke tijd, veel gewandeld en musea bezocht, goed weer gehad. Nu is het ook fijn om weer een beetje terug naar het normale leven te gaan. Vandaag nog een thuisdagje, beetje opruimen, wassen, dat soort postvakantiegedoe.

Wat deden we zoal die laatste week? We wandelden bij het kleinste dorp van Nederland ’t Woudt een rondje door de weilanden en lunchten in Kwintsheul (ook klein). Allemaal Westland met veel kassen. We kwamen wel veel fietsers tegen, maar totaal geen wandelaars. Het laatste stuk voerde ons dwars door weilanden over wankele bruggetjes en ik verdween nog bijna in een verborgen sinkhole.

Verder wandelden we weer met zus F en zwager J in Amsterdam. Deze keer vanuit Amstelveen door Oud Zuid en De Pijp naar het centrum terug. Te druk met kletsen om foto’s te maken. Op de fiets naar Katwijk waar vrienden E&E hun jaarlijkse week in een strandhuisje verbleven. We fietsten door de duinen met tegenwind, dus dat viel niet mee. Gelukkig wachtte er een heerlijke lunch op ons!

Qua musea sprong vooral het Kunstmuseum in Den Haag er uit. Net als in het museum in Rijswijk was er een overzichtstentoonstelling van een kunstenaarsstel. Deze keer geen papiermakers, maar (oorspronkelijk Nederlandse) fotografen: Inez en Vinoodh. Zij schijnen wereldberoemd te zijn en ik herkende sommige foto’s ook wel (zij hebben heel veel beroemdheden op de foto gezet). Maar echt actief kennis hebben kan je dat niet noemen. Zij leerden elkaar kennen op de modeacademie in Amsterdam en mode speelt een rol in hun werk. Zij manipuleren hun foto’s al ver voor de tijd van photoshop en ook dat is heel interessant om te zien. Maar de titel van de tentoonstelling zegt alles over het steeds terugkerende thema: “Can Love Be A Photograph”. Heel mooi vond ik de eerste en de laatste foto van de tentoonstelling. Op de eerste kussen de fotografen elkaar en op de laatste buigt hun zoon zich over een glazen stolp met die foto van zijn ouders erin. 

De tijd vliegt als je niets te doen hebt en zo is week 2 van onze staycation alweer voorbij.

Wij wandelden er weer op los. We begonnen de week met een heuse Romeinse Veldtocht in Woerden en omstreken. Deze tocht leidde ons vooral langs de Oude Rijn en het was fijn om met die warmte langs het water te lopen. Dat gold ook voor onze volgende wandeling die langs de Merwede ging in een gebied met veel militaire geschiedenis (Tachtigjarige Oorlog). We begonnen in Gorinchem en liepen via Sleeuwijk naar Woudrichem met als bonus een rondje rondom Slot Loevestein. Je weet wel, van Hugo de Grote en zijn boekenkist. Vanwege tijdgebrek skipten we het kasteel. We maakten onderweg wel gebruik van een aantal veerponten en dat maakte de route extra leuk.

Het is niet alleen een wandelvakantie, mar we stapten ook op de fiets. Richting Wassenaar om Museum Voorlinden te bezoeken. Ander cultureel hoogtepuntje was de overzichtstentoonstelling van het echtpaar Peter Gentenaar en Pat Gentenaar-Torley. Ik las voor het eerst over hen bij stadsbloggenoot Emie. Tot mijn schande kende ik hen helemaal niet en wist ook niet dat zij de initiatiefnemers van de Papier Biënnale zijn, die wij dan weer wel trouw bezoeken. In elk geval, dit was een prachtige tentoonstelling. Gaat dat zien!

Vrijdag moest huisgenoot P een halve dag werken (iets belangrijks met een afstudeerder) en heb ik mij aan een nieuwe legpuzzel gewijd. Vandaag hervatten wij de vakantie met een bezoek aan de Parade met onze buurvrienden H en M. Altijd gezellig en vaak mooie voorstellingen. En daarmee gaat de laatste week van de vakantie in.