Vandaag is het 8 oktober: de verjaardag van mijn lieve Bruun 🥰. 60 jaar wordt hij vandaag, hieperdepiep hoera. Op de foto de brommerige jarige met zijn vriendje Slingertje (pas 56).

Tien jaar geleden schreef ik op Facebook over Bruun, die toen 50 werd. Ik heb mij wild gezocht en uiteindelijk het bericht weer gevonden. Ik plaats het inclusief de foto’s gewoon door op de blog, jammerdebammer voor de mensen die mij al langer volgen en denken: daar heb je haar weer met die stokoude, versleten beer.

Ik heb een 7 jaar oudere zus F, die al sinds mijn geboorte in het bezit was van een Bruun. Ik mocht daar met mijn kleine grijpvingertjes niet aankomen, maar stiekem deed ik dat natuurlijk toch als zij naar school was. Jammer genoeg was ik motorisch niet zo gecoördineerd en draaide Bruun menigmaal een poot uit, die Oma er dan littekenloos weer aanzette. Maar na een keer of drie was F het zat en kreeg ik een Bruunverbod dat streng gehandhaafd werd door onze moeder.

 Ontroostbaar door het Bruunverbod bracht ik dus mijn prille jeugd door, een en al voedingsbodem voor trauma’s. Gelukkig ging mijn vader een tijd naar Australië, ik weet niet hoe lang precies, een maand of 6, denk ik. Down Under kocht hij geen pluchen kangoeroe of koala, maar gewoon een 2e Bruun. Deze Bruun kwam maar ternauwernood door de douane. Daar werd hij namelijk bijna in stukjes gesneden omdat ze dachten dat die betrouwbare vader van ons van alles meesmokkelde in het arme beest.

Op 8 oktober 1966 arriveerde Bruun dus in mijn leven. Eind goed al goed? Behalve dan dat ik weinig fantasievol mijn Bruun ook Bruun noemde …. Vond F niet leuk. 

En daarom heet mijn aap, die een aantal jaren later arriveerde, geen Joko, maar Slingertje.