Het is weer tijd voor een gevelsteen. Kijk voor eerdere stenen hier en hier.

Vandaag ga ik het hebben over een vrij nieuwe gevelsteen die in 2002 is geplaatst op de gevel van destijds makelaar Van Silfhout & Hogetoorn. Overigens de makelaar via wie wij ons huis in 1992 hebben gekocht. Inmiddels is hij verhuisd naar Nieuw Delft en woont er in de oude makelaardij een alleenstaande, voetbalkijkminnende man (deze kennis heb ik uit eigen observatie).

De gevelsteen is eigenlijk een plaquette van brons en is gemaakt door Els Benjamins uit Heemstede. Op de plaquette staan Antonio Benedetto Fusco (Villatina 1854-Delft 1943) en Giuseppina Capocci (Picinisco 1867-Delft 1944), beter bekend als de Italiaanse orgeldraaier en zijn vrouw. Zij staan symbool voor alle Italiaanse immigranten in Delft.

Net als andere Nederlandse steden kent Delft al van oudsher veel Italiaanse immigranten. Vanaf de 13e eeuw maar liefst. Toen waren het vooral bankiers due zich op de Markt vestigden.  Vanaf de 17e eeuw kwam daar meer variatie in: muzikanten, kooplui, handelaren en schoorsteenvegers. Na de Tweede Wereldoorlog kwamen er nog eens tientallen gastarbeiders vanuit het zuiden van Italië en bij. Een deel daarvan bleef in Delft ook toen in de jaren 70 de werkgelegenheid in Italië weer toenam. Sommigen begonnen een pizzeria – zoals Luciano, die in 1967 naar Delft kwam en in 1974 hier de eerste pizzeria La Fontanella opende. Later begon hij Osteria da Luciano. Dit was het eerste restaurant waar ik spontaan flauwviel. Niet van het lekkere eten (dat kon je daar wel trouwens), maar van de hitte. Luciano was kennelijk nogal kouwelijk, dus de verwarming stond op 35 graden. Toen hij nog een kletspraatje kwam maken terwijl ik mijn jas al aanhad, pakte dat niet goed uit. Langzaam en gracieus stortte ik ter aarde. Luciano schrok zich een rolberoerte. Kort daarna verkocht hij de Osteria, maar ik zie geen oorzakelijk verband.