Month: augustus 2026

Floddertje

Hermieneke Familie, Huis, tuin en keuken, Vroeger

Door Fiep Westendorp werd ik herinnerd aan mijn oude knuffel Floddertje. In mijn vorige blogje schreef ik dat ik de tekeningen van Floddertje herkende, maar bij nader onderzoek is dat helemaal niet zo. Floddertje van Annie M.G. en Fiep stamt uit 1973. Toen was ik 10 jaar oud en las ik geen kleuterboeken meer. Waarom dacht ik dan toch dat ik Floddertje herkende? Dat komt door een misverstand. Ik dacht dat mijn knuffel vernoemd was naar de boeken-Floddertje. Dat kan echter helemaal niet aangezien ik Floddertje kreeg toen ik een jaar of vier was (jaren 60). Na wat nadenken over de komst van Floddertje wist ik opeens weer hoe hij aan zijn naam kwam. Ja, hij: mijn Floddertje was een jongetje.

Floddertje kwam op 5 december 1966 of 1967 in mijn leven. Wij vierden altijd Sinderklaas met de grootouders van vaders kant. Van surprises en gedichten werd veel werk gemaakt. Oma en Opa hadden dat jaar voor mij een grote stoomboot gemaakt met daarin cadeautjes. Van een oude panty en een bontje had Oma een hondje gemaakt dat uit een van de patrijspoortjes hing met een briefje om zijn nek “Ik wil naar Hermieneke” (of woorden van gelijke strekking).

Ik knelde het hondje in mijn dikke armpjes en sloot hem in mijn hart. Het was het mooiste cadeau dat ik die Sinterklaasavond kreeg. Het hondje werd Floddertje gedoopt en mocht elke nacht bij mij in bed slapen. Oma moest er later nog vaak om lachen. “Kind, het was gewoon een floddertje” zei ze dan, “om duidelijk te maken dat die boot voor jou was.” En zo kwam het hondje dus aan zijn naam. Waarschijnlijk zei ze dat op de bewuste Sinterklaasavond ook al.

Ik heb helaas geen foto’s van Floddertje en hij is tijdens een verhuizing door mijn moeder resoluut weggegooid. Maar ik zal hem nooit vergeten!

Amsterdam

Hermieneke Kunst en cultuur, Uitstapjes

Als senior heb ik wat vrij-reizen-dagen van de NS. Daar moest ik er nog eentje van opmaken voordat hij vervalt, dus plande ik een dagje Amsterdam in. Het was prachtig weer en ik wandelde tevreden over de diverse grachten naar het Rijks Museum (met spatie).

Daar aangekomen viel de tentoonstelling van Fiep Westendorp mij een klein beetje tegen. Wel veel herkenning bij de Jip-en-Janneketekeningen, Floddertje, Prelientje en het Schaap Veroncia (over Floddertje schrijf ik later nog een apart blogje), maar er was ook veel wat mij niets zei (zoals Otje, Pim en Pom, Pluk: allemaal van na mijn tijd, denk ik). Daarnaast miste ik de drie Stouterdjes (Polletje Pré, Pietertje Pril en Dikkertje Duxon), terwijl ik zeker weet dat die tekeningen ook van Fiep waren.

Niet getreurd, want daardoor had ik tijd genoeg om ook nog door de andere zalen te dwalen. Ik zag de restauratie van de Nachtwacht (beetje saai, want het was in het stadium van vernis verwijderen), de drie schilderijen van Johannes Vermeer die in Amsterdam wonen, een mooi Majolicarelief van Madonna met kind (door Benedetto Buglion) en als hoogtepunt twee 17e eeuwse poppenhuizen.

Ik zwijmelde een tijdje en wandelde daarna via de Bijenkorf naar het station. Onderweg kocht ik een broodje, want het was al ver na lunchtijd. Ik was erg tevreden met mijn uitstapje.

Logeren in Hamburg

Hermieneke Beestenboel, Kattegorie, Kunst en cultuur, Vrienden, Wandelen

Afgelopen weekeind bezochten wij onze Duitse vriendin in Hamburg weer. Het werd zowel op de heen- als terugreis een treinengedoe, maar het verblijf zelf was weer erg gezellig.

We aten sushi, brunchten ons dik en rond, bezochten een Kattententoonstelling en wandelden door de oude botanische tuin. Maar vooral kletsten wij 5 kwartier in een uur om een heel jaar bij te praten. Bovendien maakten wij kennis met Raji, de nieuwe huisgenoot van vriendin B. Wat een leukerd is dat!

Leuk speelgoed
Raji op het balkon

Thuisgekomen was Minette helemaal niet jaloers vanwege ons fanschap van Raji. Zij had ook een fijn weekeind gehad onder de goede zorgen van buurvrouw M.

Minette

Alles voor herhaling vatbaar!

Drie maal de Nieuwe Kerk

Hermieneke Actueel, Delft, Hobby's

Afgelopen zondag bezochten huisgenoot P en ik de Hortus Botanicus in Delft. Vergeleken met die in Leiden is het een piepklein tuintje, maar hij is erg mooi (en op loopafstand van ons huis). Er wordt vaak iets georganiseerd, zoals bijvoorbeeld een keramiektentoonstelling of – volgend weekeind – de Pasar Botanica. Maar daar kwamen wij niet voor. Wij gingen de Nieuwe Kerk bekijken. Niet de Nieuwe Kerk die aan de Markt gelegen is en waar de Oranjes worden begraven, maar een replica (schaal 1:20) die sinds vorige week in de Hortus staat.

Het is het onwaarschijnlijke verhaal van Chris van der Sman (91) uit Nootdorp, die als hobby miniatuurbouw had. Hij heeft in zijn lange leven vier ‘miniaturen’ gebouwd van grote monumenten te weten de Dom van Utrecht, de Nieuwe én de Oude Kerk van Delft en de toren van de dorpskerk van Nootdorp. Over de Nieuwe Kerk heeft hij 25 jaar gebouwd. Nu Chris op leeftijd is (een understatement, zou ik zeggen) wilde hij zijn replica’s graag elders onderbrengen. De Dom is inmiddels in Utrecht, de dorpskerktoren staat in Nootdorp op de begraafplaats, maar voor de Delftse kerken was nog geen onderdak gevonden. Tot vorige week dus. De Nieuwe Kerk is naar de Hortus verhuisd. Zo’n verhuizing is een enorm duur project. Het geld voor de Nieuwe Kerk was inmiddels binnen via crowdfunding, maar voor de Oude Kerk wordt nog naar geld en een geschikte plek gezocht.

De Nieuwe Kerk staat prima in de Hortus! Bijkomend voordeel is dat het veel gemakkelijker is om er foto’s van te maken dan van de echte Nieuwe Kerk. Dat heb ik vanmorgen nog ondervonden, omdat ik even een vergelijkende fotoserie wilde maken: niet te doen. Je kunt niet genoeg afstand nemen om de zijkanten er mooi op te krijgen. Bovendien stond de zon in de weg. Toch is het wel goed genoeg beide versies te vergelijken.

Ik sluit af met een bouwpakketje dat ik zelf vorige week heb meegenomen uit de cadeaubox van ons VVV. Werk aan de winkel!

Muurschilderingen Asvest

Hermieneke Actueel, Delft, Kunst en cultuur

Een muur vol graffiti maakt plaats voor twee prachtige muurschilderingen van de Vlaardingse kunstenaar Marjon Hoogendijk. Aan de Asvest – een vrij onmogelijke straat aan de achterkant van theater De Veste en met de in- en uitgang van een parkeergarage als belangrijkste reden om de straat te betreden – is dit onlangs gerealiseerd. Lees er meer over in een artikel van Omroep Delft. Ik vind het een aanwinst voor de stad!

Nog een weetje over de Asvest. De naam van deze straat houdt verband met hoe men vroeger kookte en hoe de huizen verwarmd werden. In de 18e eeuw gebeurde dat vooral met kolen. Na het stoken bleef er heel veel as over en dat werd allemaal verzameld op één punt: de Asvest.