De bruggen van Delft waren dit jaar allemaal tegelijk aan onderhoud toe. Zij kunnen natuurlijk niet allemaal tegelijk gesloten worden, dus de afgelopen tijd is er steeds één brug dicht gedurende ongeveer drie maanden. Op die manier wordt het verkeer niet al te ver omgeleid, maar kan er wel het nodige onderhoud plaatsvinden. Soms gaat zo’n brug gewoon rücktsichloos dicht en soms wordt er een pontonbruggetje neergelegd voor de voetgangers en fietsers. Ik schreef er hier al eens over hoe ze dat bij de Koepoortbrug hebben gedaan.

Sinds kort is de brug die daarna aan de beurt was, de Plantagebrug, weer open. Aan de onderkant van die brug is een kunstwerk gemaakt door René Jacobs. Ook over hem schreef ik al diverse blogjes, in aanloop naar het kunstwerk “Wij zijn Delft”.

Gistermiddag werd dat kunstwerk onder de brug (dat je alleen maar ziet als de brug open is en je aan de goede kant van de brug staat) officieel geopend door de wethouder van Cultuur. Ik ging er even naartoe, want bij ons om de hoek. Praatje van een ambtenaar, praatje van de Wethouder: beide moeilijk te verstaan door de straffe wind die er stond. De wethouder toeterde de brug open en daarna gaf René Jacobs een toelichting op wat er allemaal te zien is op het werk.

Het uitgangspunt is het straatje van Vermeer (dat zich toevallig in onze eigenste straat bleek te bevinden) met historische en eigentijdse mensen uti Delft erin verwerkt. Zo maken onze oud-burgemeester Marja van Bijsterveldt en de huidige burgemeester Alexander Pechtold samen een dansje, Balthasar Gerards schiet Willem van Oranje dood met een supersoaker, kunstenaar Jan Schoonhoven lost een witte kubus op en Wubbo Ockels kijkt vanaf een hoog dak mee. Ook heeft zichzelf erin geschilderd in de linker bovenhoek. Zoveel te zien dat één keer voor de brug staan niet voldoende is om alles in je op te nemen,

Na afloop mocht iedereen een ijsje halen en was dit festijn ook weer voorbij.