Is 27 jaar getrouwd. Gisteren om precies te zijn. En het was bijna net zulk mooi weer als 27 jaar geleden. Toen konden we in de stralende zon vanuit huis naar het stadhuis wandelen en vervolgens naar de Lutherse kerk. Onderweg mooie foto’s bij de Oude Kerk. Het was een supermooie dag.
Gisteren hebben we maar weer een rondje Delftse Hout gewandeld, een boomkabouter gespot en teruggedacht aan onze totaal verregende huwelijksreis in Luxemburg.
’s Avonds bezorgde Elea een overheerlijk 4-gangendiner bij ons thuis. Zo kun je zelfs in de lockdown van je trouwdag genieten 😀.
Met de hernieuwde lockdown heb ik mijn oude gewoonte weer opgepakt van het dagelijks wandelen in het Delftse Hout. Vandaag was het wel heel erg lekker weer en omdat ik niet hoefde te werken, is het een groot blokje om geworden.
Heerlijk om zo vanuit huis de natuur in te lopen. Nou ja, binnen 10 minuutjes ben je er. Zeker nu de voordelen van in het centrum wonen even grotendeels geblokkeerd zijn, geniet ik er extra van.
Het was lekker weer om te lopen, niet meer zo bloedverziekend heet als dinsdag 🌞. We liepen door een heel ander landschap ook. Veel bos, maar ook maïsvelden en weiland. Regelmatig moesten we beekjes en sloten oversteken. Hoewel die vaak maar halfvol water stonden, namen we voor de zekerheid toch maar de bruggetjes of in geval.van de IJssel de veerpont.
Kasteel Vorden
Thema paddestoel
Thema paddestoel
En zo stapten we 30 uur later hetzelfde hotel in Zutphen weer binnen. Maar wij zijn niet meer precies hetzelfde als toen. 40 kilometers in de benen en mooie ervaringen rijker.
Halve Heleen in Deventer
Halve wielrenner in Zutphen
Naast het thema paddestoel speelde er nog een ander thema: halve mensen.
Na het stadse dagje gisteren (daar komt later nog wel een keer een verslagje van) moesten we vandaag weer flink aan de bak. De SNP wilde graag onze bagage rond 9 uur ophalen, dus de wekker werd vroeg gezet.
Omdat we weinig horeca zouden tegenkomen, zijn we eerst maar wat mondvoorraad gaan inslaan. Broodjes, droge worst, bananen: zo komen we de dag wel door.
Om te beginnen maar eens de IJssel oversteken met een pontje. En daarna was het eigenlijk alsmaar door de uiterwaarden struinen.
Gelukkig stuitten we rond koffietijd (voor mij ontbijttijd) toch nog op een terras waar ze erg lekkere perenkruimeltaart hadden. Gemaakt met heel weinig suiker en peren uit de naastgelegen boomgaard.
Bij de ruïne van Kasteel Nijenbeek prachtig uitzicht en de oudste en de grootste Canadese populier van Nederland.
Hoewel het flink warm begon te worden, verliep deze tweede wandeldag weer voorspoedig. Tegen half drie kwamen we aan in Zutphen. Helaas rekende hotel pas om 16 uur op ons. Lekker gastvrij. We moesten dus nog een uurtje op een terras doorbrengen. Heel vervelend 😀
Gisteravond dankzij een tip van collega N, die een extended schoonfamilie in en om Deventer heeft, heerlijk gegeten bij Bird aan de IJssel. Een Aziatische keuken met kleine gerechten om te delen. Erg lekker!
Goed geslapen op de vide en ook midden in de nacht de steile trap overleefd. Toen gingen we ontbijten. Vanwege covid19 moesten we in shifts. Maar de ontbijtzaal was zo klein dat het absoluut onmogelijk was om coronaproof te blijven. Nu is het ontbijt toch al niet mijn favoriete maaltijd, op 50 centimeter van 3 drukke stellen zitten, maakte het er niet beter op. Morgen doen we zelf wel iets.
Om wandeldag 1 rustig te beginnen namen we de bus naar Olst. Daar startte de route die ons terug zou voeren naar Deventer. Het was lekker weer, een mooie omgeving, niet al te druk met dagjesmensen, kortom prima voorwaarden allemaal.
We liepen langs de IJssellandse waterlinie met kazematten, langs kastelen en landgoederen. Landhuis De Haere waar we precies op tijd waren voor de lunch en landgoed De Rande waar we precies op tijd waren voor een glaasje muntthee. Ik kocht daar ook meteen een vakantiesouvenier voor de letterbak: een geluksschaapje. Dat is nog nooit gebeurd: op dag 1 meteen een geschikt souvenir. Wat een rust de rest van de week!
Langs de uiterwaarden van de IJssel liepen we zo Deventer weer in. Fijn eerst dagje, met 15 kilometer en nog niet al te tropisch rustigaan ingelopen. Morgen rustdag om Deventer te bekijken 😀
We zijn aangekomen in Deventer. Leuk 600 jaar oud hotel aan de IJssel. We hebben geen kamer, maar een heus appartement. Met doodenge stalen trap naar de slaapzolder 🙀
Morgen de eerste wandeling, maar nu eerst een goede eetplek zoeken.
Omdat we over een week “op wandelvakantie” gaan, leek het een goed idee om weer even te oefenen. Wandelvakantie klinkt indrukwekkender dan het is, maar we gaan toch een weekje zo’n 20 kilometer per dag wandelen. Kortom, schoenen aan en op pad.
De wandeling begon bij station Den Haag Mariahoeve. Sentimental journey, want de eerste twee jaar dat ik bij de Hartstichting werkte, was daarnaast het kantoor. Ik heb er uiteraard een foto van gemaakt en zag dat er nu een obesitaskliniek gevestigd is.
De wandeling voerde ons door al het groen dat Den Haag rijk is: eerst langs de Schenk (dat paadje kende ik nog van de lunchwandelingen), langs molens, door parken, het Haagse Bos twee keer, Clingendael, landgoed Reigersbergen en dan ben ik de helft nog vergeten.
We passeerden ook nog ‘Chateau Bleu’ waar vriendin D net een appartement heeft gekocht 😀. Jammer dat ze er nog niet woont, want dan hadden we even koffiepauze kunnen houden. Het is wel geweldig dat 3 uur wandelen in het groen haar achtertuin is!
Het laatste stuk wandeling ging over de middeleeuwse Landscheiding, de grens tussen de waterschappen Delfland en Rijnland. Verder moeten de foto’s maar voor zich spreken.
Na mijn culinaire vrijdag werd het stil. We moesten uitbuiken. Maar inmiddels is het alweer dinsdag en gaan we vanavond met vriend Bas uit eten. Ja, je moet toch in vorm zien te blijven. En we hebben een inhaalslag te maken van een aantal maanden.
Maar eerst riep onze hartelap Ouranos dat zijn harde brokjes bijna op zijn. Aangezien O op leeftijd is en zijn nieren niet optimaal meer functioneren, betekent dat een loopje naar de dierenarts om eiwitarm voedsel te kopen. Volgens de dierenarts levert hem dat zeker een extra levensjaar op, dus kleine moeite, groot plezier.
Onderweg kwam ik langs het mini-jachthaventje bij de (zuidelijke) Kolk. Altijd gezellig, water en bootjes. Daarna viel mij oog op een wel heel mooie reclame voor Delft op een busje.
En thuisgekomen lagen onze medailles van de Alternatieve Vierdaagse in de brievenbus. Gegraveerd met naam en toenaam en dat we ieder 60 kilometer per dag hebben afgelegd. Oh nee, het was iets minder allemaal. En ook niet gegraveerd. Toch niet gek op zomaar een dinsdag.
Het is alweer even geleden, maar afgelopen vrijdag liepen we de laatste etappe van onze Alternatieve Vierdaagse. Om rustig te beginnen gingen we per trein naar Den Haag om bij Bever inkopen te doen. Pieter moest nog een jas hebben en ik was op zoek naar een wandelbroek. Broek was lastig, maar gelukkig vond ik veel andere dingen die echt nodig heb. Waaronder een reuze handig, onmisbaar, liefde-op-het-eerste-gezicht rugzakje.
Het schattige rugzakje
Daarna was het lunchtijd. Gelukkig wisten we een leuk Italiaans restaurant aan het Noordeinde waar het goed eten is. Ik ben wel meteen genezen van mijn wens om nog eens in Den Haag te gaan wonen. Ondanks de leuke huizen die ik heb gezien. Het is dat ik me niet snel erger (kuch), maar het was vrij dramatisch snobistisch wat daar ook zat te lunchen.
De ItaliaanEen van de leuke huizen…
En toen begon de terugreis, want we gingen naar huis wandelen. Omdat de waardeloze prul wandelapp het nu helemaal had begeven, liepen we een beetje in het wildeweg. Eerst hartje Den Haag waar mijn oog natuurlijk toch weer getrokken werd door giraffen in een etalage. Hoewel ik ze al 30 jaar niet meer verzamel, ben ik zeer getraind op vlekken met een lange nek.
De girafffen
De rest van de route was niet echt heel bijzonder. Via Rijswijk en het Wilhelminapark naar Delft. Kort samengevat: lekker gewandeld.
Omdat ik een kantoordag had, was het plan dat Pieter zich daar aan het eind van de middag zou melden. De wandeling van de derde dag leidde naar huis. Via de kortste weg is dat 6,5 kilometer, dus er moest een beetje om gelopen worden. Gelukkig had ik tussen de middag al gelunchwandeld met mijn team: rondje rond de plas van Reef, toch al gauw 3 kilometer 😀
De waardeloze wandelapp klapte er dit keer al op het eerste kruispunt bij De Stichting uit, dus we liepen gewoon maar zelfstandig. Een paar woonwijkjes door die ik nog niet gezien had en waar autobezit bijzonder belangrijk is. Getuige de tweede auto die in de voortuin geparkeerd stond. We passeerden een eenzaam bordje van een onbekende gele wandeling, een hart in de Dorpsstraat van Nootdorp en een schattig bruggetje.
Het laaste deel van de tocht was bekend terrein, het vertrouwde Delftse Hout. Langs het schattige huisje waar ik later wil gaan wonen en alweer thuis. Om de kok te ontlasten gingen we eten bij Einstein waar in de gang nog een überschattig fonteintje hangt geknipt voor in dat huisje.
